Kezban Paris’te. Şey Aman Secce Kuzu İtalya’da ;) – 1. Bölüm

Öncelikle bu yazıyı yazma şansı verdiği için Allah’a hamd ederim. Şükürler olsun ki bu sayede artık bazı şeyleri rahatça ispatlayabileceğim! Anacım, bir kere adım çıkmış uydurukçu, abartıcı diye. Ne anlatsam “Puhahahha amma da abartıyorsun!” “Zaten hep senin başına gelir böyle şeyler!” “Ay yok artık!”

YALAN MI SÖYLÜYORUZ ALOOOO?

Geçen bir kaç arkadaşla çatır çatır WhatzApp’ta çene yapıyoruz, bacım dedi ki “Ablamla aynı otobüse bineriz, o macera yaşamış olarak iner.” Herkes de tabi dalga geçti, “Secce pireyi deve yapıyor, ormana girip karınca görse aslan gördüm diye anlatır…” Bacım dedi ki “Anlamıyorsunuz, ablam ormana girse ayıyla karşılaşır!”

Ay şükür bir anlayan çıktı halimden. Bugün şimdi huzurlarınızda aslında benim abartan taraf olmadığımı, bilakis hikâyedeki olay örgüsünün beni görünce abarttığını ispatlayacağım!

Pinterest

Macera Dolu Amerika ;)

İlkokula gidiyordum. Kaçıncı sınıftı acaba? 2 olabilir. Üç kardeştik o zaman. Sonuncusu teşrif etmemişti henüz. Benden bir buçuk yaş büyük ağabeyim, dört buçuk yaş küçük kız kardeşim. Babam işi için Amerika’ya gitmişti. Annem üçümüzle tek başına bol miktarda sinir krizi geçiriyordu. Sonra bir gün anneannemler bize geldi. Annem valizini alıp hooop Amerika’ya uçtu. Hava değişimine. Bir ay bize anneannemler baktı.

Pinterest

WhatzApp Veli Grupları

Ben öğrenciyken anne babamın okuluma geldiğini hiç hatırlamıyorum. Bırakın arkadaşlarımı tanımayı, öğretmenimin adını bile bilmezlerdi. Öyle ki ben dördüncü sınıfa giderken babam öğretmenim için kitap ciltletmiş, üzerine de öğretmenimin Zübeyde Bostan olan adını Sümeyye Baston olarak yazdırmaya kalkmıştı da son anda durumu kurtarmıştım.

Ödevlerimizden hele hiç haberleri olmazdı. Okulun ilk günü elimize alınacaklar listesi verilir, onları tamamladılar mı anne babanın okulla ilgisi kesilirdi. İşte olursa yılda bir, en fazla iki Pazar üşenmeyip yataktan kalkarlarsa veli toplantımıza gidilirdi. O kadar!

Ama şimdi böyle mi, Allah aşkına? Artık çocuklar değil veliler okullu! Eve gelen ödev bile “Sayın Velilerim, bugünkü ödeviniz…” diye başlıyor. Çocuğunuzu okutun, dikte ettirin, saydırın…

Hadi bunlar yine neyse. Çocuk bizim çocuğumuz, atacak değiliz; okuturuz, yazdırırız, amenna. Ama bir de bizi hiç ilgilendirmeyen şeyler var. Mesela o gün kim ateşli okula gelmeyecek, kimin ishali henüz kesilmedi, kim ödevini yapmadı, kim defterini evde unuttu, beslenmesini açmadan eve getiren kim… Kısacası sınıfta olan biten ne varsa artık gündemimizde! Nasıl mı? Tabi ki WhatApp veli grupları sayesinde!

Pinterest

Ev Opis

On seneden az biraz fazla zamandır evden çalışıyorum. Mütercim-tercümanlık mezunuyum. Gerçi bölümü seçerken hayalim çok farklıydı. Tercüman olup dünyayı gezecektim sözde ama en sonunda kendimi mütercim olup iki metre karelik odada çeviri yaparken buldum.

Aslında iki metre karelik odaya tıkılmadan önce dışarıda çalışmak için çeşitli denemelerim oldu. Evlenince merkeze uzak bir yere taşınmıştım, evet, ama işe uzağız diye eve mi tıkılalım?

İlk iş görüşmesine üç otobüsle gidip ikinci iş görüşmesi sonrasında eve dönerken yolda kaybolunca merkezde iş fikrinden hızla uzaklaştım. En iyisi evime yakın bir yer bulmaktı. Buldum da! İnternetteki ilana göre yakınlarımda bir çeviri bürosu çevirmen arıyordu. Bir minibüslük yol. E harika!

Pinterest

Madam Secce – 10. Bölüm – Ne oldu lan bu bebeye, Madam Montessori açıklasın!

Malumunuz bebeler daha el kadarken Madam Montessori’ye abone oldum, bebelerimi öğretileri doğrultusunda yetiştirdim. (İnanmayanlar bakınız efendim: Daha önceki madam yazılarım: 123, 45, 6, 7, 8, 9) Madamın vaadine göre onun metodu uygulanırsa bebeler kısa sürede kendi işlerini kendileri görmeye başlayacaklar, anaları da eline çayını kayfesini alıp tivit atacak, IG’de resim bakacak, feyste eş dostla lak lak edecekti. Nerdeeee! Madama uydum rezil oldum. Kız iyi, hadi hakkını yemeyeyim, Allah için ona bir şey diyemem de, oğlan tam bir Mösyö Dana. Madamlık falan sökmüyor valla!

Pinterest