Category Archives: Biraz da benden

Ev Opis

On seneden az biraz fazla zamandır evden çalışıyorum. Mütercim-tercümanlık mezunuyum. Gerçi bölümü seçerken hayalim çok farklıydı. Tercüman olup dünyayı gezecektim sözde ama en sonunda kendimi mütercim olup iki metre karelik odada çeviri yaparken buldum.

Aslında iki metre karelik odaya tıkılmadan önce dışarıda çalışmak için çeşitli denemelerim oldu. Evlenince merkeze uzak bir yere taşınmıştım, evet, ama işe uzağız diye eve mi tıkılalım?

İlk iş görüşmesine üç otobüsle gidip ikinci iş görüşmesi sonrasında eve dönerken yolda kaybolunca merkezde iş fikrinden hızla uzaklaştım. En iyisi evime yakın bir yer bulmaktı. Buldum da! İnternetteki ilana göre yakınlarımda bir çeviri bürosu çevirmen arıyordu. Bir minibüslük yol. E harika!

Pinterest

Konya Ziyareti

Geçen hafta Büyükbayram Ortaokulu’nun davetlisi olarak Konya’daydım. İstanbul içinde okullara gittiğim oldu ama okul gezisi için şehir dışına ilk kez çıktım. Heyecan birkaç gün önceden başladı!

Çantamı koluma takıp kapıdan çıktığım günler çok geride kaldı tabi. Artık hareket edebilmek için büyük organizasyonlar yapmam gerekiyor. (Anahtar kelimeler: Bebeler – yarım gün okul – anneanne – büyük teyze – küçük teyze – dede) Plan şuydu: Perşembe bebeleri okuldan alınca Anaevi Dinlenme Tesislerine  kapak atacağım. Onlar oradayken bacımla başka bir işim var onu halledeceğim. (Yakında çıkar kokusu 😉 ) Geri döneceğim. Gece tesiste kalacağım. Sabah babam beni havaalanına atacak. Bebeler o gün anamda kalacak. Ben sabah gidip gece döneceğim. Şahane plan! Ama yine tutmadı tabi. 😉

Pinterest

Bahar temizliği…

Bu aralar çok yazamadığımın farkındayım. İş yetiştirdiğimi düşünüyorsunuz, değil mi? Aslında evet, bu ara epey iş teslim ettim. Rüya Postacısı’nın üçüncü kitabı çizer ablasının elinde. Ayrıca yeni bir seriye başladım. Onun ilk kitabının resimleri çiziliyor. Başka yerlere de bir iki yazım vardı. Sürprizler yolda. 😉 Şubat tatilinden önce elimdeki her işi teslim etmeye çalıştım. E tatil, çocuklar evde, birlikte takılacağız, işin ne işi var? Peki Şubat tatilinden beri ne yapıyorum da bloga uğrayamıyorum? Var ya hiç tahmin etmeyeceğiz işler peşindeydim! 😉

Pinterest

Bir anne neye kızar, neye kızmaz?

Küçükken, bir kış günü, benden 4 yaş küçük kardeşimle karda oynuyorduk. Herhalde o 4 -5 yaşında; ben de 8-9 yaşındayım. Buzlu bir yer vardı, orada birbirimizi çekerek kayıyoruz. Ben onu çektim. Sonra da onun beni çekmesi için yere çömeldim. Arkasını dönüp iki elimden tuttu. Beni çekeyim derken ayağı kaydı, paat yere kapaklandı. Elleri bende olduğu için yüzünü koruyamadı, hızla yere çarptı. Yerden bir kalktı ki burnundan acayip bir kan akıyor. Burnu kırıldı sandım. Peki ne yaptım? Annem kızar diye kardeşimi eve götürmek yerine evde annesinin olmadığını bildiğim bir arkadaşıma götürdüm!

Pinterest

Yeni yıl, yeni program

Kendimi bildim bileli acayip programlı bir insanımdır. Hep önceden planlayıp yazarım, şu yapılacak, bu yapılacak diye. Hatta o kadar çok şey yazarım ki altından kalkamam, bu sefer de kendimi suçlar dururum, vay yapamadım, vay boşa harcadım vaktimi, vay benden bir cacık olmaaaz… Zamanında terapiye gittiydim de terapist iyi de niye bu kadar yüklü bir program yapıp sonra kendini kötü hissediyorsun dedi. Ay sağ olsun dedi de kendime geldim. Daha insani programlar hazırlamaya başladım kendime.

Çocuklar doğduğunda bile program yazmaya devam ediyordum. Yok şu kadar kitap okunacak, yok şunlar izlenecek, şunlar yapılacak… Sonra bir ara baktım, kafayı çizeceğim, kâğıdı kalemi kaldırdım ortadan. Gün ne getirirse o kadarını yaşamaya karar verdim. Zaten yeterince yorgundum. Olduğu kadar amaaannn.

Pinterest