Tag Archives: prematüre bebek

Kâbusun sonu

Bundan tam iki sene önce bebelerin ROP muayenesinde, dosyalarına kız bir daha gelmeyecek, oğlansa 2 yaşında tekrar gelecek yazdıklarında, “Ohooooooo” demiştim, “İki koca yıl. Hayatta geçmez!” Dün sabah sekizde onlarca prematüreyle, hastanenin aynı havasız, boğucu, karanlık odasındayken hayretle  bu iki koca yılın ne kadar çabuk geçtiğini düşünüyordum. Evet, dün oğlanı ROP’a götürdük! (Okumadıysanız önce buna bakın.)

Pinterest

Şu kuvöz dedikleri

İkizlere gebe kiminle karşılaşıyorsam “İnşallah kuvöze girmezler” diye dua ediyorlar. Ne yalan söyleyeyim, ben de çok etmiştim o duayı. Benden önce ikizlerini zamanında doğuran bir arkadaşıma demiştim, inşallah kuvöze girmez benimkiler de diye. O da “Öyle deme. Kuvöz kötü bir şey değil,” demişti. Açıkçası ne demek istediğini düşünmemiştim bile. Yine aynı duayı tekrarlamaya devam ettim: Allah’ım inşallah kuvöze girmezler! Tabi doğum öncesi bu duayı yüz seksen derece değiştireceğim, kuvöze girebilsinler diye dua edeceğim hiç aklıma gelmezdi.

Pinterest

Prematüre beyinler

İkizlerin birçoğu dar alanda daraldıklarından olsa gerek dünyaya çok erken merhaba diyorlar. Bizimkiler daha 27. haftada doğmaya kalktılar. Biri 750 gr, öteki 1100 gr civarındaydı. Allah’tan doğum durduruldu. Ama benimkiler durmadı 32. hafta şanslarını bir kez daha denediler. Bu sefer ne yazık ki başardılar da. Biri 1500 gr, öteki 2200 gr civarında dünyaya geldi. İlk günlerinde ilki 1300 gr’a diğeri de 1800 gr’a kadar düştü. Yirmi güne yakın hastanede kaldılar. Hastanede kaldıkları süre içinde günde 9 saat civarında babalarıyla birlikte hastanede bebeklerimizin yanındaydık. Günlük bakımlarını yapıyor, emziriyordum. Allah biliyor ya bir yandan bebeklerimden ayrı kalmaya çok üzülüyordum. Bir yandan da “İyi ki hastanede, emin ellerdeler. Ben bu minnacık prematüre şeylere evde nasıl bakarım?” diyordum. Sonra hastane dönemi bitti. Bebeklerimizi alıp eve geldik. Meğer prematüre bebekle uğraşmak işin en kolay yanıymış. Zor olan tarafı prematüre beyinlerle uğraşmakmış.

Pinterest

Hık demiş burnumdan düşmüş!

Bebelerimin biri 1500, diğeri de 2000 gramın altında kuvözde yatarlarken ilk kez “Kime benziyorlar?” sorusuna muhatap kaldım. Cevabımı gayet açık ve net hatırlıyorum: “Henüz insana benzemiyorlar!” Gerçekten de benzemiyorlardı. İnsanlar prematüre bebeği normal bebeğin küçük ebatlısı sanıyor. Hâlbuki onlar henüz bebek değil cenin kıvamında. Dediğim gibi bırakın birine benzemeyi, tam olarak insana bile benzemiyorlar. Benimkilerin bazı organları gelişkin, diğerleri geri olduğundan oldukça orantısız duruyorlardı. Bir de anne karnındaki tüy dökme mevsiminden önce doğduklarından acayip tüylülerdi. Zaten bebekten çok dedeye benziyorlardı. Benjamin Button’ın doğum halinden az biraz hallicelerdi yani. Erken doğumun şokuyla istemsiz hareketleri vardı ki gördüğümde gözyaşlarına boğulmuştum. İşte böyle perişan bir haldeyken ilk kez “Kime benziyorlar?” sorusuyla karşılaştım.

Pinterest