İki gün önce çocuklar okuldan geldi. Yemek ısıtıyorum. Kız, içeride kardeşine “Aaa kardeşim anneme söylemedik” falan gibi bir şey diyerek koşup yanıma geldi. “Anneciğiiim, sana müjdeyi vermedik. Kardeşim bugün sınıf temsilcisi seçildi” dedi. AAAAAAAAAAA! İŞTE BU! ANASININ OĞLU!
Oğlan hâlâ içeride, koşup gelmedi. Belli ki “Mağrur olma padişahım, senden büyük Allah var!” düsturunca böbürlenmekten kaçınıyor. AMA BU KUTLANMALI! ??


“Leeeennnnn gel bakiiiyiiiim, bacın neler diyooo, anlat hele!” diye oğlanı çağırdım. Sırıtarak geldi. “Çok mutluyum anneciğim, sınıf tepsicisi seçildim” dedi. Hey maşallah benim oğluma!

“En çok oyu ben aldım anneciğim.”

“Evet anneciğim, bir sürü kişi kardeşim için parmak kaldırdı. Birinci kardeşim oldu.”

“Ah canım benim, ne kadar sevinmişsindir!”

“Evet, çok sevindim anneciğim. Öğretmen en çok oyla sen seçildin deyince çok heyecanlandım. Kendimi yarın tepsiyle okula giderken hayal ettim.”

HÖNK!

“Tepsi mi?” ?

“Evet, tepsiciyim ya. Tepsi götüreceğim herhalde okula. Kardeşimin çay tepsisini alsam olur mu?”

Bir an mütevazılıktan yapıyor sandım ama yok ayol dil sürçmesi değilmiş, herif kendini tepsici sanmış. AHAHAHAHAHHAHAH.

“Tepsici değil saf! Temsilci! Temsilci!”

“Yani ne yapacağım?”

“Bilmiyorum. Sınıf başkanı gibi bir şey herhalde.”

“Hayırr” dedi üzülerek. “Sınıf başkanı başkası oldu.”

“Üzülmeee, bu sınıf başkanlığından daha yüksek.”

“Uluslararası mıdır anneciğim?”

Olabiler. Konuşanların adını uluslararası arenada tahtaya yazman gerekebiler. ??

Çok sevindi. Zıp zıp zıplıyor. Ben de çok sevindim. Yavrucuğum demek ki sınıf içinde ilimde irfanda ahlakta örnek gösterilecek bebe ki sınıf tepsicisi olmuş. Geçen sene sınıf müdürü (!) olduğunda da sevinmiştik ama o geçiciydi. Bu daimi kadro.

Bir anne olarak tabi göğsüm kabardı, omuzlarım dikeldi. İŞTE BU! En son bu gururu kocam apartman yöneticisi seçildiğinde parktaki komşuların arasına inerken yaşamıştım. Hey be ne gündü!

Öğleden sonra da okulda veli toplantısı var. Heyecanlandım. Koskoca tepsicinin annesiyim. Şanıma yakışır girmem lazım sınıfa. Ayna karşısında biraz kendimi tanıtma provası yaptım: “Merhaba, Ben Secce Kuzu. Sınıf tepsicisinin annesiyim.” Ay heyecandan dilim dönmüyor yav. Bir kez daha. “Merhaba, Ben Secce Kuzu. Sınıf tepsicisinin annesiyim.” Ya da “Merhaba, ben sınıf tepsicisinin annesi Secce Kuzu” mu desem. Hmmm. Bu daha çok ağız dolduruyor sanki. “Evet, o benim!” Ya da “Anne tepsici Kuzu Secce” Hmm. Sanki bu vurguyu artırıyor.

Provalar, provalaaarrr.

Girdim sınıfa oturdum. Nihayet öğretmen geldi. En cool havamla tanıştım diğer velilerle de. Biraz sonra öğretmen sınıf annesi seçelim demez mi! Ay heyecanlandım. Bence artık kariyerime bir kariyer daha eklemenin vakti geldi. “Seçilmezsem yakarım hulennn sınıfı” havasında parmak kaldırdım. BEN BEN BEN!

Anlayacağınız bundan sonra artık bana SINIF ANNESİ SAYIN SECCE KUZU HANFENDİ HAZRETLERİ diyeceksiniz.?

WhatsApp grubumu açıp hemen açılış mesajımı attım: “Değerli veli arkadaşlarım, sınıfımızı hep birlikte 2020’ye taşıyacağız! Yaptıklarımız yapacaklarımızın garantisidir! Elbette sadece hizmet için varım.”

Varayım gideyim de örgümü alıp sınıfa yerleşeyim. ?

Paylaş: