Her ne kadar Madam Secce dizime mutlu bir finalle veda etmiş olsam da, tuttu diye tekrar çekilen dizi misali hemen bir revival yapayım dedim. 😉
Oğlan yurda çıkmak istediğini söylediğinde bir an ürpermedim değil doğrusu. Ben on birinci ve on ikinci sınıf için düşünüyordum yurt hayatını. Okulun üniversite hazırlık kampı varmış, herkes kalıyormuş. O zamana kadar da koca adam olur zaten. Gitsin, kalsın tabi.
Geçen sene hazırlık okuduğu için bu sene 9. sınıfta. Şimdiden yurda başlaması demek nereden baksan 3.5 sene yurtta kalacak olması demek. Yani ne yalan söyleyeyim, çok geldi gözüme. Ondan sonrası Allah nasip ederse zaten üniversite. Kuş uçuyor yuvadan yahu! Buna hazır değiliz!
Ama küçük adam yeni sürümüyle hazırmış belli ki. Üç vesaitlik okul yolu çok yoruyormuş, ders çalışacak, kitap okuyacak vakti kalmıyormuş, okul sonrası kalmak istediği atölyeler varmış ama trafiğe kalmamak için koştuğundan onlarla ilgilenemiyormuş, sevdiği arkadaşlarının odasında bir kişilik boş yer varmış, bu sene başvurursa oraya girebilirmiş, seneye belki orası kapılırmış… falan filan. E peki, madem istiyorsun, sen bilirsin dedik.
Gidişinden önceki akşam valizini hazırlıyor. Tabi o bir madam çocuğu olduğu için bu günler için aldığı mösyölük eğitimi çerçevesinde asla karışmıyorum, yanına ne alıyor, ne götürüyor, neyi bırakıyor…
Tamam, her ne kadar madamlık adı altında saldım çayıra, mevlam kayıra stayla büyütmüş olsam da hiç ilgilenmiyor da değiliz veledimizle. Ben de bazı önemli gördüğüm noktalara parmak bastım: “Aman ha yurtta donlarını sağa sola atma yavrııımmm, ıyyy anası nasıl yetiştirmiş,” demesinler. “Odanı çıfıt çarşısı gibi etme yavrıııımmm, amaaaaaan anası da nasıl pasaklı büyütmüş bunu,” demesinler. “Yemekhaneden yatağına yemek çıkarıp orayı burayı böcek bastırma yavrııııımmmm, aboooo anası nerede büyütmüş bunu” demesinler…
Kurban olam ananı dillere düşürmeeee, el âleme maskara etmeeee, rezil rüsva eyleme yavrııımmm.
Tamam ana! Merak etme ana! Yok artık, daha neler ana! diyerek yüreğime su serpti ama tabi yine de tam emin olamadım.
Giderken yeni nevresim çıkardım, yıkadım, ütüledim, misler gibi kokan nevresimi teslim ettim. “Bu yatağa serilecek, biliyorsun di mi? Evdeki gibi top yapıp sarılıp uyuma, el içine çıkıyorsun, el! Yorgan yatağın üzerinde olacak, püf noktası bu. Yastık da kafanın altına denk gelecek! Unutma!”
Merak etme ana!
Ay merak etmez olur muyum? Yıllardır “El kapısı var yavrım el kapısıııı” sloganıyla büyüttüğüm bebem toplum içi ilk imtihanını veriyor da ben merak etmeyeceğim öyle mi?
Ettim tabi ki!
İlk sabah hemen foto istedim.
Foto geldi.
Yatak serilmiş, nevresim gıcır, yorgan yatağın üzerinde, yastık yatağın başında; eğer yatak bozulmasın diye yerde yatmadıysa, sabah kalkınca da yatak toplanmış. Hey maşallah. Gözlerim doldu. Yes dedim, becerdim bu işi. ❤️
Ara ara, çat çat diye görüntülü arayıp durum değerlendirmesi yaptım. Maşallah sübhanallah her şey tıkırında, kraliyet onuru almaya hak kazanmış bir madamım ben artık.
İlk hafta cuma gününü iple çektik. On çeşit yemek yaptım. Sanırsın askerden geliyor. 💕
Okuldan geldi, sarıldık, öpüştük falan filan.
Biraz sonra çantasını boşalttı, kirlileri getirmiş, çamaşıra atıyormuş.
Bir baktım çamaşıra.
Len bu ne!
Daha üzerinde yumuşatıcının kokusu geçmeden mis gibi yeni nevresimi topladığı gibi getirmiş. Ne kadar tortopak edip çantaya soksa da daha ütüsü tam bozulmamış bile.
Napıyon oğlum, bir haftada nevresim mi yıkanır? Sokakta çöp kenarında mı yattın? Yurdu kanalizasyon mu bastı? Yatağa sıçan mı doğurdu da toplayıp getirdin nevresimi?
Kirlendiğini hissetmiş, içine sinmemiş.
Madamlığı bırakıp Secce Bacı kimliğini öne çıkarma vakti geldi tabi! Nevresimi yıka, kurut, ütüle, paketle, gönder… kolay bir şey mi? Haftada bir nevresimle uğraşacaksam aaaaaaaa!!!
İşte o an bir aydınlanma yaşadım. Anladım ki madamlık dersini tam verememişim, hızlandırılmış turda eksik kredileri tamamlatmak için derhal yıkama, ütüleme işlerini de kendisine yaptırdım, inanıyorum ki mezun olana kadar yatağa bir sıçan doğurmazsa tekrar bu konu açılmaz. Üniversite döneminde de düşünürüz artık. 😉
Her hafta nevresim mi yıkayıp ütüleyeceğiz, Allah aşkına? Bu kadar el âlemcilik yeter, gadamı alsınlar, madamız dediysek o kadar da demedik. 😉
Neye takıldım ben ? 10 çeşit yemek mi ? Ne ara o kadar ilerledin secce ya. Son birkatigimda loğusayken yapamadigin kek vardı gidip gidip kapağı açıp asla kabartamadığın vdvdbdb. Bide şey geldi aklıma. Yanık kaybolmus tencere vdvdvdvd
Hahahhahahahhahahaha unutulmuyordu yaşananlar ben ne yaparsam yapayim 😀
Valla duygulandım hee. Ne ara büyüdüler yahu
Büyütene hamdolsun 💕 nice güzel yaslarini goruruz insallah
Blogun tadı hiç bir platformda yok yalnız. Buraları bırakma lütfen 💕
Insallah daha cok yazacagim 💕