Bugün benim doğum günüm. Kaç yaşında mıyım? Hmm. Açıkçası yaşını aşağı söyleyenlere gıcık oluyorum. Sanki bakınca anlaşılmıyor yaşları. Kimi kandırdıklarını sanıyorlarsa. Yoo yoo, konuyu değiştirmiyorum. Ben açıkçası yaşını göğsünü gere gere söyleyenlerdenim. Kaç yaşında mıyım? Hmm. Söyleyeceğiz ayol, ne acele ediyorsunuz. Hele bi anlatacaklarımı dinleyin.

Hani hep diyorum ya ufak tefek bir insanım diye. Yaş konusunda bu çok avantajlı bir şey. Bebelerden doğmadan önce kime yaşımı söylesem “Aaaa hiç göstermiyorsun” derdi. Bu da çok hoşuma giderdi. Ben de önden önden söylerdim yaşımı. Yirmi altısında evlendim. Evli olduğumu duyan kimi yurdum teyzeleri “Vah yavrum, babanın evinde ekmek mi bitti? Nasıl kıyıp da evlendirdiler seni?” derdi. Ben de sırıtırdım. Sonra kapıya gelenler, kargo margo, “Anneni çağırır mısın?” falan derdi. (Bu örnekleri artırmasam iyi olur. Gelişmemiş izlenimi vermeye başladım. İşin aslı ben bodur tavuk daima piliçtir ekolündenim.)

Neyse, efendim, gelelim bebelerden sonraya. Bu veletlerden sonra “Ayy hiç göstermiyorsun” diyecek diye kime yaşımı söylesem sesi çıkmaz oldu. Allah Allah demeye başladım ben de. Sonra üç, beş fazla söyler oldum. Yooo, hâlâ kimsenin sesi çıkmıyordu. Önceden pazarda “Appaaaaaa” derlerdi, şimdi “tiyzaaeee” diyorlar. Önceleri mesela önüme geçecek biri, “Bir saniye hanımefendi” falan derdi, şimdi “Teyze bi çekilsene” diyor. Sokaktaki bebeler abla derdi, şimdi herkese teyze olduk, iyi mi.

Ya boyum aynı boy, kilom, üç aşağı beş yukarı aynı. Niye böyle diyorlar?! Sinir oluyorum. Anlaşılan çöktüm anam, çöktüm ben! İki bebe genç yaşımda kocattı beni. Belli ki artık demir atmak vakti gelmiş zamana. Elveda gençliğim. Elveda güzel günler…

He? Haa? Kaç yaşındayım? Unutmadınız mı hâlâ o konuyu? Otuz bitti, kardeşim, yirmi dokuzdan gün aldım.

Önemli not: Beni dünyaya getirdiğiniz için teşekkür ederim, annecim, babacım. Şimdi anlıyorum ne zorluklarla büyütüldüğümü. Emeği geçen herkesin eline sağlık. Valla iyi iş çıkarmışsınız 🙂

Paylaş: