Yarışmaya verdiğim süre çoktan doldu aslında ama üzücü gündemden blog gündemine dönemedim bir türlü. Ülke değil gerilim hattı mübarek. Ne zaman elimi klavyeye atacak olsam olaylar, olaylar…

Bu sabah biraz da güneşi görebilmenin mutluluğuyla oyları saydım.

İşte tatilin en muhteşem pasaklısı!

Huzurlarınızdaaaaaaaaaaaaaaaaa 9 numaraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!

PicsArt_1423357246889

Bütün yarışma 1 numarayla 9 numara arasında döndü gibi bir şey oldu. Açıkçası 1’i bekliyordum ama halkın takdiri 9 yönünde oldu. 😉 10 oyla 9 numara ipi göğüsledi. Tahmin ediyorum çamaşır yükünden dolayı çok daha sempatik göründü anadolu kadınının gözüne. 😉 Ayrıca tabi bu kadar karmaşada bir de kedinin beslenmesi kendisine duyulan saygıyı ve sempatiyi artırdı.

Kendisini tebrik ediyor, maharetli ellerinden öpüyoruz.

El becerilerini artıracak, kesik kağıt artıkları, kanepeye dökülen yapıştırıcı, halıda ezilen boyalar, masadan dökülen sulu boya suyuyla pasağına pasak katacak harika bir kitap kendisi için yola çıkıyor. Tebrikler!

Etkinliklerle-Evimi-Guzellestir

 

Yarışmaya katılan ve oy veren herkese tek tek teşekkür ederim. Başka bir yarışmada görüşmek üzere, esen kalın 😉

 

—-

ekleme:

“Ayyy bu nasıl olmuş böööleee,” diyenler için şampiyondan açıklama var. Gördüğünüz gibi ev alıp başını giderken şampiyon evlenme programı izleyip kahvesini yudumlamıyormuş. 😉 O evde tam dört çocuk (son ikisi iki yaşında ikiz) ve bir kedi var aloooooo!

“Birinci fotoğrafta bebelerin rutin olarak dağıttığı gardrobun toplamaktan sıkılıp çamaşırların tepiştiririlmiş halini görüyorsunuz.


İkinci fotoğraf günlük enkazı gece tüm çocukları yatağa bastıktan sonra toplamadan önce çekilmiştir. Varsın onlar sabah uyandıklarında evi meleklerin eski haline getirdiğini düşünsünler.

Üçüncü, yani banyodaki korkunç çamaşır yığını ve şaşkınlık içindeki kedi adlı eserim ise tüm gün sapasağlam olan iki bebenin gece 12 den sonra aniden ve peşpeşe ishal ve kusmaya başlaması, sabaha kadar devam etmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Sabah doktora acil olarak götürdüğüm bebelerin hiç bir sağlık problemi olmadığını söylemesiyle ‘valla bak hastalardı, yeminle bak sabaha kadar uyumadılar, noolur inanın bana!’ açıklamalarında bulumak zorunda kalmıştım. Paranoyak olmadığımın tek ispatı ise bu nacizane fotoğraftır.

Dördüncü fotoğraf temizlik sırasında çekilen koltuğun arkasından çıkan bilimum oyuncak ve kayıp kaşık takımını bulmanın sevinciyle çekilmiştir.

Beğenen, en azından acımazsızca eleştirmeyen herkese ve bu yarışmaları yaparak pasağımızdan utanmak yerine görür görmez sevinçle fotoğrafını çekmemize vesile olan Secce ye çok teşekkür ederim  .”

Paylaş: