Geçenlerde bilgisayar başındayım. Nasipse Nisan’da memlekette kuzenimin düğünü var. Her zamanki gibi en ucuz uçak biletini bulma derdindeyim. Oğlan başıma geldi. Ekrana baktı. “Aaa uçak bileti mi bakıyorsun? Daha yeni yurt dışından geldik anneciğim. Yine mi seyahat!” dedi. AHAHAHHA. NİHAYET NİCEDİR BEKLEDİĞİM LÜKÜS HAYAT! 😉 “Çok seyahat annecim!” dedim. 😉 Hey gidi günler. Şunlarla ilk… Okumaya devam et Hayatın Normalleşmeye Başladığının Resmidir – XI. Bölüm ve Hacı Secce – 8. Bölüm Ortak Yayın – “Çok Seyahat Annecim!”
Hacı Secce – 7. Bölüm – Umre Diyalogları
Cidde Havalimanı. Biri her zamanki gibi tuvalete koşuyor. 😉 Oğlan: “Vuhuuuuu. İlk defa yurt dışına işeyeceğim. Çok heyecanlıyım.” 😉 *** Her tarafta Arapça’nın altında İngilizce tabelaları görünce… Oğlan: “Püff. Sanki Amerikalılar geliyor hacca.” 😉
Hacı Secce – 6. Bölüm – Yallah Haciii Yallah!
Her şey bir Pazar günü Pazar pazarında elimde poşetlerle daha ne alsam diye salına salına tezgahların arasında dolaşırken, sebzeci adamın beni fark edip “GEL APPPAAA GEAAALLL, KAYNANAN ÖSSÜN, GEAAALLLLL!” diye bağırmasıyla başladı. Gayri ihtiyarı kafamı kaldırıp adama bakınca adam dozu artırdı: “GEL APPPAAA GEAAALLLL, KAYNANANA METROBÜS ÇARPSIN İŞALLAH, GEALLL!” O an adamın tahmin etmediği bir… Okumaya devam et Hacı Secce – 6. Bölüm – Yallah Haciii Yallah!
Don Popo Yayıncılık İftiharla Sunar!
Geçenlerde bizimkilerin öğretmeni bir hikâye yazma ödevi vermiş. Konu serbest. Uzunluk serbest. Nasıl hevesle geldiler eve anlatamam. Zaten bayılıyorlar kitap yazmaya. Buldukları her kağıdı ikiye katlayıp kitap haline getiriyorlar. Hemen harıl harıl başladılar yazmaya.
Çamaşır suyu mu kibrit suyu mu? ;)
Geçenlerde dosya yetiştiriyorum. Gece gündüz çalıştım desem yeridir. Gözümü kapattığım an harfler uçuşuyor gözümün önünde. Bu arada evde de havlar uçuşuyor. Her çalışma dönemimde olduğu gibi ev yine evlikten çıktı. Dosyayı gönderdim, evin neresinden tutsam da işe başlasam diye düşünürken tık tık. O da ne? Sevgili Dinamik Anne beni mimlemiş. O ne demek? Valla ben de… Okumaya devam et Çamaşır suyu mu kibrit suyu mu? 😉
Emanet
Var ya hayatta en çok korktuğum şey emanet bebe. Çocukların arkadaşları geliyor, benimkiler gidiyor, aklım çıkıyor ha. Emanetin canı gözünde olur derler. Allah korusun! Neden korkarsan başına o gelir derler ya. İşte benimki de o hesap, yine korktum, başıma geldi!
Kitaplar, kitaplar, kitaplar… 2. Bölüm – 2. sınıf kitapları
Evet, farkındayım, 1. sınıf kitaplarını yazmadım. İşin aslı birinci sınıf kitapları denince tüylerim diken diken oluyor. El ele tutuşup lale ellemekten başka işleri olmayan Ela ve Lale, kırk kere atletini giy dediğin halde inatla giymeyen Talat, anten dikip sağı solu dikizleyen Atilla’dan sonra birinci sınıfı anmak bile istemiyorum. İkinci sınıf çok zevkli. Şükür ki artık… Okumaya devam et Kitaplar, kitaplar, kitaplar… 2. Bölüm – 2. sınıf kitapları
NEREDE BU SINIFIN ANASI!!! – İyi bir sınıf anasının özellikleri
Ay elhamdülillah çocuklarım büyüdü, helabaşı muhabbetini bırakıp eğitim yazıları yazarak geleceğe ışık tutmaya başladım. 😉 Bugün önümüzdeki yıllarda aramızdan sınıf anaları çıkmak isteyebilir diye sizlere iyi bir sınıf anasının özelliklerini anlatayım dedim. Sizden bekleneni bilin de bodoslama dalmayın. 😉