Yıllar önce Kanada’da göçmen olarak yaşayan bir Türk aileyle karşılaşmıştım. İlköğretim çağında üç çocukları vardı. Çocuklar ve anneleri Türkçe, İngilizce karışımı garabet bir dil kullanıyorlardı. Mesela annesi “Hemen sit yapın,” diyordu, çocuklar window kenarına oturmak için fight ediyordu. Büyük kız arasında peynir olan bread’i want ederken, küçük oğlan blue topunu evde forget eden annesine kızıyordu. Yemin ederim, aynı böyle konuşuyorlardı. Etraftaki herkes de onlara uzaydan gelmişler gibi bakıyordu. Elbette, – kahretsin ki yine– ben bu durumu çok kınamıştım. Şimdi benim bebelerle konuşmama dikkat ediyorum da keşke Kanadalı göçmen aile gibi konuşsaydık diyorum. En azından onları anlayan çıkıyor, bizi anlamanın imkânı yok. Çünkü ne konuştuğumuzu açıkçası ben bile anlamıyorum!

Oldum olası kelime uydururum. Sonra da öyle kullanırım. Etrafımdakiler de bilir, ne dediğimi anlar. Mesela bir Lopera Şitam vardı. Bildiğimiz patatesli yumurtaya verdiğim isimdi. Kız kardeşim yıllarca onun gerçek adının Lopera Şita olduğunu sanmış. Yirmi yaşında koca kızken aydınlanmış!

Bebelerim doğdu doğalı onlar için de sürekli isimler uydurdum. Bunlardan en çok nasibini Amet aldı. Bili bambaçe diyorduk ona. Sonra Aşk Bılişi demeye başladık. Uzun geldiği için şimdi sadece Bıliş diyoruz. Dün parkta kıza kardeşinin adını sordular, “Bıliş Ameet,” dedi. Kadınlar haa hıı dedi ama eminim bir şey anlamadı.

Bebeler bazen de birbirine Çintik diyorlar. Ne mi demek? Bilmem. Uydurdum işte. Gıcık olduğum bir şey yaptıklarında “Çintikalileşmeyin” diye bağırıyordum. Ne demekse? Sonra gıcıklık yapanın adı Çintik oldu. Şimdi birbirlerine kızdıklarında “Çintiiiikk, yaaa çintiklik yapmaaaa. Çintikalileşmeeee,” diye bağırıyorlar.

Bir de pampamız var. Düştüklerinde dikkatlerini dağıtmak için “Aaa pampa oldu,” diye bağırıyordum. Geçen kız oğlanı almış yere yıkmış, “Ne yapıyorsun anneciiim?” diye bağırdım. Gayet net bir cevap geldi: “Bılişi pampa yapıyorum, anne!”

Çocuklara şefkat gösterirken de “Oy gaman gaman” diyorum. Tabi yine uydurma bir kelime. Dün kız bir arkadaşın bebeğine “Gaman, gaman” diyerek cici yaptı.

Bu örnekler daha uzar gider. Sanırım yine bir an önce kendime çeki düzen vermenin vakti geldi. Yoksa kısa bir süre sonra bebelerimin konuştuğunu  kimse anlamayacak. Millet onlara uzaydan gelmişler gibi bakacak.

Paylaş: