Havalar nihayet ısındı. Parklar bahçeler dolmaya başladı. Ben soğukta da bebeleri dışarı çıkartanlardanım. “Annesiiiii, bu havada dışarı çıkılır mı? Üşüteceksin bebeleri” kışın en çok yediğim laflar arasındadır. Oyuncaklar ıslak olmadıktan sonra yaz kış bebelerimi sık sık parka götürürüm. İşin aslı kışın parkı kullanmayı daha çok seviyorum. Çünkü bomboş oluyor. Yazın parklar Harlem gibi. İğne atsan yere düşmüyor. Yazın park müdavimlerini kategorize edersek kabaca şöyle bir tablo çıkıyor karşımıza:

1. Çat çat çekirdek çitip, kabuğunu yere atan ergenler: Bunlara imocu mu memocu mu ne deniyormuş. Komşunun kızından duydum. Genellikle siyah giyimli, melankolik görünmeye çalışan tipler. Parkın en ücra yerinde grup olup çekirdek çitip kabuklarını yerlere atıyorlar. Bıdır bıdır bir şeyler konuşup HUHAHAHHA diye yeri göğü inleterek gülüyorlar.

2. Çat çat çekirdek çitip, kabuğunu yere atan cami cemaati dedeleri: Bunlar da caminin bahçesinde yer kalmadığı için en yakın parka sarkıyorlar. Banklara oturup güneşleniyorlar. Kulakları pek duymuyor. Biri konuşurken diğerleri ellerini kulak kepçelerine dayayarak dinliyor. Sonra konuşan susuyor, bizim dedeler bir avuç çekirdek daha alıyor ellerine. ÇAT ÇAT. Arada tespih çeken de çıkıyor.

3. Zayıflama aletlerinde bir yandan havada türlü hareketler yaparken öte yandan çat çat çekirdek çitip, kabuğunu yere atan yurdum teyzesi olma adayı ablalar: Rahat kıyafetlerle geliyorlar. Hemen aletlere atlıyorlar. Geçen pazartesi rejime girmişler belli. Yeni diyet listelerini konuşuyorlar. Daha iki pedal çevirir çevirmez yoruluyorlar. Yorgunluklarını atmak için hemen iki avuç çekirdek çitip kabuklarını yere atıyorlar. Sonra iki pedal daha çeviriyorlar. Sonra iki avuç çekirdek daha. İşin ehli olanlar hem çitiyor, hem pedal çeviriyor.

4. Bacaklarını güneşlendirmeye gelmiş, çat çat çekirdek çitip, kabuğunu yere atan yurdum teyzeleri: Havanın ısınmasından en çok yararlananlar onlar. Güneşi görünce deniz aslanı misali banklara, çimlere uzanıyorlar. Romatizmalı bacaklarına güneş değsin diye eteklerini, uzun donlarını sıyırıp güneşleniyorlar. Bir yandan çekirdek çitip öte yandan gözlerine çarpan uzun tüylerini yolmayı da ihmal etmiyorlar.

5. Çat çat çekirdek çitip, kabuğunu yere atan anneler: Tek başına dışarı çıkamayan bebelerin anneleri bunlar. Bir yandan bebeleri gözlüyor, öte yandan diğer annelerle muhabbet edip çat çat çekirdek çitliyorlar. Kabukları tabi ki yere. Muhabbetin konuları hiç değişmiyor: Seninki ne yiyor? / Boyu kaç? / Kilosu kaç? / Bir tane daha düşünüyor musun? / Akşama ne pişirsek?

6. Parklardaki son grup ise çekirdek kabukları arasında oynamaya çalışan gariban çocuklar. Bunlardan bir kısmı yerdeki kabukları iki parmaklarıyla itinayla tutup ağızlarına atıyor. Anneleri görüp ağızlarına cart diye iki parmaklarını sokana kadar kabuğu ağızlarında çeviriyorlar. Diğer kısmı da kum havuzunda, kürekleriyle kovalarına çekirdek kabuğu dolduruyor. Arada çitlenmemişlerini görürlerse çitleyip kabuğunu yere atmayı da ihmal etmiyorlar. Eee ağaç yaşken eğilir.

Paylaş: