Bebeler büyüdükçe elde kalan oyuncakları ne yapacağımı düşünüyordum uzun süredir. Oyuncak dolabımız dolu. Kimiyle oynuyorlar, kiminin yüzüne bile bakan yok. Oynanmayanları göndersem mi ileride oynarlar mı diye düşünüp duruyordum. Geçenlerde harika bir fırsat yakaladım. Elden çıkarmayı düşündüğüm oyuncaklarıma Anadolu’da bir anaokulu için talip oldu bir öğretmen arkadaş. Çok sevindim. Bir orta boy koli hazırladım. Gönderdim. E oyuncak dolabında yeni yer açılınca doldurmamak olur mu hiç? İşte yeni oyuncak alışverişimiz. Yine Toyzz Shop‘tan ısmarladık.

İlki tahta şekilli bloklar. Aslında çarşıdan aldım bir tane eve geldim bin tane türü oyuncaklardan nefret ediyorum. Topla topla bitmiyor. Ama bunu üç yaş çocuklarına pedagogun önerdiği oyuncak listesinin yer aldığı bir blogda gördüğümde çok hoşuma gitmişti. Geldiğinde de ailece bayıldık. İnanılmaz stres attırıyor. Millet gece oturur dizi izler, biz evde kaçak inşaat yapıyoruz.

mavi şaheser bana ait

Bu oyuncağın sevdiğim bir diğer yanı da kutusunun çok amaçlı kullanılabilmesi. İsterseniz oyuncakları toplayıp kaldırıyorsunuz isterseniz de etek olarak kullanılabiliyorsunuz. Evde yeni bir şıklık yarışı başladı. Kız oğlandan kapıyor, oğlan kızdan. Çok eğleniyorlar. Her Türk kadının dersi basen sorunum olmasa ben de deneyeceğim valla. Bunların kesin büyük bedenleri de yapılmalı!

yeni moda

İkinci oyuncağımız çekici.

Oğlanın araba koleksiyonu için aldım bunu. Çok da ilginç bir anısı var. Geldiği gün oğlan çok sevdi. Onunla birlikte yatmak istedi. Sabaha kalktık ki gece üzerine yuvarlanmış, römorkun çekiciye takılan yerini kırmış. Çok üzüldü. “Üzülme len ben tamir ederim,” dedim. “Sen tamir edemezsin anne, sen kızsın. Babalar tamir eder,” diyerek feminist damarıma bastı bacaksız. Tamir etmek için sinirle elime aldım, ama tamiri imkansız.  Tabi bozuntuya vermedim. Ne yapsam ne yapsam diye düşündüm. Aklıma orta ikideyken gittiğim dikiş kursu geldi. Başka da bir şey bulamadım. Römorku çekicinin arkasına diktim iyi mi? Önce teyel aldım, sonra sıkıca diktim. Şahane oldu. İlk fırsatta kenarına da zürafa geçip kızın çeyizine kaldıracağım. Çekicinin çok çekici son halini çekip resmini bloga koyayım diye bir yere sakladım ama ara ki bulasın. Deli oldum ya. Neyse pazartesi büyük temizlik var, kesin çıkar ortaya.

Son eğlencemiz de halsall mini eşleştirme kartları.

Bunu hafıza kartı niyetiyle aldım. Caillou’da falan huzurevindeki teyzeler, dedeler oynuyorlardı. Ben de bebelerden sonra Alzheimer’a doğru yelken açtığımı hissetmeye başladım. Bebelerle oynadık, ama hiçbirini aklımda tutamadım. Hep onlar kazandı. Çok moralim bozuldu. İşi piştiye çevirdim. Nasıl olsa öğrenemezler, ben kazanırım diyordum ama bacaksız oğlan oyunu kavradı, hile bile yapmayı öğrendi. Bu ara bunlarla da epey oyalanıyorlar.

Dolap açtığımız oyuncak gediğimiz henüz kapanmadı. Yama faaliyetlerimle karşınızda olmaya devam edeceğiz.

Paylaş: