İkiz sahibi olmanın en zor yanlarından biri iki çocuğa da eşit davranabilme zorluğu. Haksızlık olmasın diye bebeklerken sağdığım sütleri bile cc hesabı yapıp veriyordum vallahi. Gerçi ince hesaplar yaptım da ne oldu, oğlan dört aylıkken bıraktı emmeyi, kızı iki yaşında zor kestim. Herkes nasibini yer elbette amenna, ama anne olunca işte herşeyi ince ince düşünüyor insan.

Büyüdükçe bu süt hesapları başka şeylere döndü. Giysi, araç gereç, oyuncak… Aynı cinsiyette olsalar daha kolay olurdu gibi geliyor bana. Birine bir şey alınca ötekine de öteki renginden alırdım. Ama kız erkek olunca aynı dengeyi tutturmak zor oluyor. Resmen para hesabı yapıyorum, birine kaç liralık aldıysam ötekine de o civarda almaya çalışıyorum, yoksa haksızlık olacakmış gibi geliyor. Giysi  hadi neyse, oğlan kızın eteğini giymek için ağlamıyor ya da kız gömlek diye tutturmuyor. Ama oyuncak alırken çok zorlanıyorum! Mutlaka birinin gözü ötekininkine düşüyor. Haydi, yok yere bir savaş çıkıyor evde.

Geçen ay oğlana uzaktan kumandalı araba almak istedim. Şimdi kıza ne alayım? Eli boş gitsem olmaz. Kendi kendine hareket eden araba gibi ilgi çekecek bir şey de bulamadım. İkisine de araba aldım. Bu sefer de kumandaları birbirlerini etkiledi, savaş oradan çıktı. Vay sen benim arabamı sağa çevirdin, vay sen benim arabamı sola çevirdin. Allah’tan ertesi güne kırdılar da rahatladık!

Oğlan ne zamandır üzerinde yol, trafik ışıkları olan oyun halısı istiyor. Kuzeninde görmüş. Onların da tüyü çok dökülüyormuş. Pek tavsiye eden olmadı. Şimdi becerikli bir anne olsam, alır elime kartonu şehir krokisi çizerim ama nerede bende o maharet? Uzun zaman önce Toyzz Shop‘ta böyle bir tahta şehir seti görüp bayılmıştım.

aha bu!

aha bu!

 

Hazır oğlan da oyun halısı diye tutturmuşken alayım dedim. Ama her zamanki problem depreşti, kıza ne alınacak? Her ne kadar uzmanlar kendinizi baskı altında hissetmeyin, birine bir şey aldıysanız ötekine de almak zorunda değilsiniz dese de ben bunu henüz yapamıyorum. Kıza da beğenerek oynayacağı bir şey almak istedim. Aynı oyuncakla birlikte oynasınlar desem, oğlan üzerinde tekerlek olan hiçbir şeyi kıza vermiyor. Kavga çıkacak yine. Bizim küçük hanım da bebeklerle, evcilik eşyalarıyla oynamıyor. O mu bu mu derken, kafamda bir ışık yandı: Kız resimle uğraşmayı seviyor. Ona da hemen bir mum boya takımı aldım.  25’li!

f3dc1_CER-FAB-WAX-CRAYON-PASTEL-BOYA-SiLiNEN-HDYL.25R.Ömrüm boyunca bana alınan pastelleri toplasan 25 etmez. Ne şanslı bebe bunlar yaa. Gerçi kızınki ucuz kaçtı oğlanınkine göre ama ne yapalım, gelecek sefer dengeleriz.

Tabi ben yine bebelerin ağzına bir gever verip geberdim. İnternetten oyuncak sipariş ettiğimi ve postacının getireceğini söyledim. Her kapıya postacı diye koşup, postacı olmayan her gelenin ardından beni tırlamadılar. Neyse ki çok kısa bir süre içinde kargo teşrif etti.

İkisi de bayıldı! Gerçi ben şehir setinin içinden çıkacak şehir posterin ince bir kâğıda basılmış olduğunu görünce büyük hayal kırıklığı yaşadım. İki güne yırtılır o bizim evde. Bir karton alıp da yapıştırayım dedim ama o bile nasip olmadı. :/  Neyse, bebeler böyle de mutlu. Oğlan yeni gelenleri diğer ahşap oyuncaklarıyla birleştirdi, yeni bir oyun kurdu. Kız da “inanamıyorum boyalarımın beyazı bile vaaaarrr!” diye büyük mutluluk yaşadı. Ben de beş dakikalığına da olsa rahat bir nefes aldım.

IMG_9468

Paylaş: