İşte şimdi yandık! 😱

Geçenlerde sabah yine kalkıldı. Günlük koşuşturmaca işte. Kahvaltı ayarlamaya çalışıyorum, kediler ayağıma dolanıyor. Sabah bir posta sokak istiyorlar. Ben de çocuklara seslendim: “Müsait olan kedileri sokağa atsııııııınnnn.” 🐈

Oğlan koşarak geldi. Ben de şaşırdım. Genelde duymazlıktan gelir. Hayret dedim, maşallah, nasıl da dinledi sözümü. Meğer gizli planı varmış da haberim yokmuş. 😒

Oğlan bi alt kata bi üst kata koşarak, her biri bir tarafa dağılmış kedileri toparlayıp indirmeye çalışırken fırsat bu fırsat dedim mutfaktaki çöpü hemen hazırlayıp kapıya koydum.

Çocuğum tam kedileri sokağa salıp koşa koşa gelmişti ki eline çöpü tutuşturdum. “Hadi canım, şunu da bir atıver.” Gram püflemeden çöpü aldı koştu çocuk. Ayyy hayallerdeki velet yemin ederim. ❤️

Fırsattan istifade hemen kağıt çöpünü de kapıya taşıdım. Bunu atmak için biraz uzağa gitmesi lazım. Daha çocuğum çöpü attı tam geldi ayakkabısını çıkarıyor, eline kağıt çöpünü tutuşturdum. “Hadi bidenem, elin değmişken şunu da atıver hayrına.” Yeminle tık etmedi. Peki dedi. Onu da aldı koştu. Hayret ki ne hayret! 😶

O an aklıma kedilerin tuvaleti geldi. Onu da çıkarayım da tam olsun. Oğlan gidip gelene kadar hemen tuvaleti de paketledim, kapının önüne koydum.

Oğlan koşa koşa eve dönmüştü kiiiii

“Sürpriiiiizzz, kakaçlar da seni bekliyor!” Öyle kedi istiyoruz demesi kolay tabi. 😉

Şimdi Allah var, bebem ona da bir şey demedi. Hatta gördüğüne sevindi gibi. Çöpü aldı sevinçle koşarak gitti. Allah Allaaaah. Başına taş mı düştü bebemin? Hazır her şeye tamam derken bir de bakkala mı göndersem? 🤔

Oğlan nefes nefese eve dönüyor, ben de bu sefer çocuğa ne kitlesem diye düşünüyordum kiiiiii kızın sözleri ortaya bomba gibi düştü:

“KAR KOOOOŞŞŞŞ, ÖĞRETMEN BİLGİSAYARDA SENİ ÇAĞIRIYOR!” 💣💣💣💥

LAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAN!

MEĞER OĞLAN CANLI DERSTEYMİŞ! DERSTEN TÜYMEK İÇİN O KADAR İSTEKLİ SOKAĞA ÇIKIYORMUŞ! 💆💆💆

AKSJHJFGHKF

Oğlan bir anda kıpkırmızı oldu. Ailecek onunla birlikte odasına koştuk. Öğretmen hâlâ anons ediyor:

“Ahmet! Ahmet! Ahmet neredesin!”

İşte şimdi yandık!

Meğer bilişim dersindeymiş. Kamerası kapalı tabi. Çocuk derste mi çöpte mi belli değil. 💆

O an mikrofon bozuk ayağına mı yatsak diye düşünürken ben oğlan çat diye mikrofonu açıp “Buradayım öğretmenim” dedi ve zor bela ekrandaki soruyu okumaya başladı.

Oh neyse kurtardık diye düşünüyordum ki öğretmen “İyi de şimdiye kadar neredeydin? Sesin nefes nefese geliyor. Bir yerden koşarak gelmişsin sen. Ekran başında değildin,” demez mi?

HOFFF!

Tansiyonum fırladı. Beynim çılgınca çalışıyor. Ne desek öğretmene? Niye yoktu çocuk ekran başında? Toyletteydim demeyi akıl etse bari diye düşünüyorum. Ay yalan söylesin de hiç istemiyorum ama valla yiyeceği azardan da korkuyorum.

İyi de tuvalette niye nefes nefese kalsın? Ev malikane desek toylet numarası söker mi acaba? Elli yedi merdiven çıkmak gerekiyor hocam bizim evde toylet için. O kadar büyük evimiz. Hooff malikanelerin her katında toylet oluyor mu acaba?

Ben toylet hesabı yaparken oğlan mikrofonı açıp Doğrucu Davut olarak olanı biteni anlatmaya başladı:

“Şey öğretmenim, kusura bakmayın, annem kedileri sokağa çıkar dedi. Onlar sabah bir posta sokağa çıkıyorlar. Tam çıkartırken sarı kedi üst kata, Lulu da bodruma kaçtı. Şero kendi gitti. Tam ötekileri de yakalayıp çıkarmıştım ki annem çöp at dedi. Koşarak çöpe gittim. Tam geri geldim annem bu sefer de kağıt çöpüne gönderdi. O sitenin dışında. Koşarak gittim geldim. Tam eve dönmüştüm ki annem kedilerin tuvaletini temizlemiş onu çıkarmam gerekti. Bu yüzden sürekli koşup merdiven çıkıp indim, ondan nefes nefeseyim.”

İşte şimdi yandık dedim. Öğretmen alacak eline mikrofonu, açacak ağzını yumacak gözünü. Vay derste niye başka yere gidiyorsun diyecek. Teneffüsü bekleseydin diyecek. Ben burada duvara mı ders anlatıyorum diyecek. Utanmadan bi de gelmiş yok kedi çıkardım yok çöpe gittim diye anlatıyorsun diyecek. Ben demiyor muyum dersi düzgün dinleyin diyecek. Okul açılsın görüşürüz seninle diyecek. Adını yazdım aha buraya bir daha asla unutmam seni diyecek. Babanı da sevmezdim zaten süt oğlan diyecek.

DİYECEK DE DİYECEK!

HOFFFF!

En iyisi atlayayım mikrofona. Hocam kusura bakmayın, ben derste olduğunu bilmiyordum. Ben zorladım çocuğu diyeyim dedim, bu sefer de öğretmen diyecek ki “Vay veliler bırakmıyorlar ki işimizi yapalım, ne biçim ortamda ders çalışıyor bu çocuk, siz laf anlamazsanız çocuklar nasıl laf anlasın…”

Bu arada oğlan pembe pembe sırıtarak bakıyor ekrana. Tam şimdi ekrandan çıkacak hoca, mora çevirecek bebemin rengini diye beklerken ben, hoca mikrofonu açtı:

“Tamam oğlum, sen şimdi dinlen. Hatta biraz su iç. Sesin rahatlasın. Bu soruyu başkası yapsın, sen başka soru yaparsın.”

BEN VAR ŞOK OLMAK! 😱

Az sonra derisi yüzülecek diye beklerken ben pembe oğlan suyunu içti, keyifle dersine devam etti.

O günden beri de o derse hep daha fazla özen gösterdi.

Valla ne yalan söyleyeyim, düşündüklerimden utandım. Demek ki öğretmen ben olsaydım açacaktım ağzımı yumacaktım gözümü. Üstelik hak ettiğimi de düşünecektim. Bağırıp çağırmadan da halledilebiliyormuş demek ki. ❤️

Vay be Secce Kuzu, daha neler öğreneceksin bu hayatta. 😉

ders adabı

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

9 yorum

  1. Kuzucum biz ortmenler uzaktan eğitimin nasıl işlediğini bildiğimiz için çocuklara kizamiyoruz ki.yakindan olsa gor sen😆 şaka şaka hiç kizmiyoruz melegiz biz

  2. Ilahi kız, bende başlığı okuyunca bir şey oldu zannettim. Bende öğretmenim, bu zamanda hangi öğretmen bagirir çağırır Allah aşkına? Bebeler perişan biz onlardan fenayiz. Yuvarlanıp gidiyoruz işte, sonumuz hayır olsun

  3. Online ders verirken, öğrencilerin dinlemediğini varsayıyor, kimseye soru yönlendirip onları zor durumda bırakmıyorum 🙂 Tabi Sut oğlanın öğretmeninin sabrina hayran kaldım. Ornek olarak aklımda tutacağım.

    1. :=)) benim çocuklar ekranı açıp oyun oynuyor, diyorum öğretmen size sorarsa ya! El kaldırana soruyor diyorlar. Ben olsam var yaaa bam bamm bammm yakarım ortalığı 😀

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.