Bu sabah çocukları okula postalayıp havuza koşacaktım ki hiç beklemediğim şeyler oldu. Çocuklar pijamayla evde gezmeye devam ediyorlar. “Giyinsenize yavrıııım, hadiiğğeaaa” diye kırbaç şaklatıyorum ben mutfaktan. “Annecim, biz kardeşimle karar verdik, bugün okula gitmeyeceğiz,” dedi kız. Haydaaaa! ?

“Neden böyle bir karar verdiniz?”

“Çünkü annecim, düşündük ki çocukken hep okula gideceğiz, sonra da hep işe gideceğiz. Seninle ne zaman vakit geçireceğiz?”

Ay kırbacım havada kaldı, utandım valla. ?

“Demek benimle vakit geçirmek istiyorsunuz.” ?

“Evet, annecim,” dedi oğlan. “Biz emekli olmaya da sen rahmetli olursun zaten. En iyisi bugün okula gitmeyelim dedik.”

?

Vay köfteler, pazartesi gitmeseydiniz de temizlikte ananıza yardım etseydiniz diye terslemedim artık. ?

Tamam, gitmeyin dedim. Birlikte vakit geçirelim. ❤️

Tamamı duydukları andan beri görmedim çocukları. ? Hani birlikte vakit geçirecektik veletler? Sanırım yine keklendim. ?

Kızın aslında okulla pek bir derdi yok, bayılmasa da gidiyor işte, ama oğlanın her gün okula gitmemek için bir bahanesi var. Şu ara depresyon hesabı yapıyor. Nereden duydu, hiç bir fikrim yok. Hava durumu gibi bir şey sanıyor olmalı.

“Düşündüm de bugün yüzde 3 depresyondayım annecim, okula gitmesem olur mu?”

“Annecim, bugün yüzde üç buçuk depresyondayım. Okula gitmesem olur mu?”

“Annecim, bugün yüzde 4 depresyondayım, okula gitmesem olur mu?”

“Yüzde 85 altı depresyon bana sökmez, biz ne depresyonlar gördük heheeey, yallah okula” diyesim geliyor ama dilimi ısırıyorum. Durduk yere depresyon enflasyonu olmasın. ?

Allah’tan bacısı gidiyor da o da düşüyor peşine. Bugün onu da ikna etmiş anlaşılan.

Her sabah bir tantana. Sürekli gün hesabı yapıyor.

Bu hesap her gün güncelleniyor.

Oğlan: “Annecim, keşke bir yılda 140 gün okul olsa, 140 gün olmasa.”

Anne: “İyi de bir yıl 365 gün. 140, 140 daha 280 eder. 85 gün açıkta kalıyor.”

Oğlan: “Onları da tatile ekleriz, sorun olmaz annecim.”

?

***

Oğlan: “Keşke haftanın her günü okul olmasaydı. Sadece pazartesileri olsaydı. Ama tüm gün değil. Tüm gün yorucu olur. Beş dakika falan olsaydı.”

Kız: “Beş dakika öğretmenimizin susun diye bağırmasına bile yetmezdi kar(deşim).”

Oğlan: “Öğretmenin bağırması biter bitmez okul bitseydi.”

Anne: “Beş dakika için okula mı gidilir? Hiç olmasaydı okul.”

Oğlan: “O zaman bilgileri nasıl öğreneceğiz annecim!”

Asdfjhfgkfgş.

***

Oğlan: “Keşke sıfır gün okul olsaydı, yedi gün tatil.”

Kız: “Sıfır gün okul olursa tatilin bir faydası (anlamı) olmaz ki! Bari bir gün okul olsun.”

Oğlan: “Oooof her şeyi de bozmasan olmaz kar! Tamam bir gün olsun ama on saniye.”

Kız: “On saniye olursa teneffüs yapamayız. Okul çok sıkıcı olur. Bir saat olsun bari. Yarım saat ders, sonra teneffüs, sonra yine yarım saat ders.”

Oğlan: “Oooofff. Bir saat okul çoook! On saniye yeter!”

Kız: “On saniye için okula mı gidilir?”

Oğlan: “E gitmeyiz.”

?

Neyse ki kız daha insaflı.

Şöyle bir program yapmış:

1 gün okul.

1 gün tekvando.

1 gün boyama yapma günü.

1 gün tatil.

1 gün ulusal apartman park günü (Avcılar sahildeki yüksek kaydıraklı park)

2 gün vıli-bıli buluşması (kuzenlerle birliktelik -bıli bizimkiler, vıli abimin bebeler)

Bence gayet yeterli bir program. Yavrumun ters programı üzerinde uzlaştık. ?

Bugün boyama günündeyiz. Yarın da tatil yaparız artık. Bu kadar yüklü programı kaldırmak zor tabi ki. ?

 

 

 

Paylaş: