“Hiç uyumuyor, sabaha kadar ayaktayız. Aklımı oynatacağım.”

“Ağzına ne verirsem yüzüme pıskırtıyor. İnan bir lokma yer mi diye bütün gün ne pişireceğimi şaşırıyorum.”

“Hiç anlaşamıyorlar. Sürekli saç baş birbirlerine giriyorlar. Dün oğlan kızın yüzünü boydan boya bir çizmiş tırnağıyla. Ay inşallah izi kalmaz.”

“İçim şişti zırıltısından. Gece gündüz zır zır zır. Bir de ne istediği belli olsa.”

“Ay çişi öğrendi de kakası bizi öldürdü. Resmen gözümün içine baka baka ıkınıyor. Deliriyorum.”

Yeni annelerin şikayetlerini yüzümdeki pis sırıtışı çaktırmamaya çalışarak dinliyorum. Bir kaç sene önce olsa oturur her cümle üzerine saatlerce konuşabilirdim. Sabaha kadar yata kalka yata kalka serseme döndüğümü, güneş doğarken bir gün bitmeden yenisi başlıyor diye kafamı vura vura ağladığımı, iflahımı kesen zırıltılarını, bitmek bilmeyen mızırtılarını, çığlık çığlığa geçen günleri, saatlerce ayağımda sallayıp ayaklarımdan indirdiğim anda cin gibi fırladıklarını, gece boyunca biri memede biri ayağımda uyumaya çalıştığımı, yüzlerine maske, saçlarına kür olan yemekleri, altı üstü bir çiklet kâğıdı yüzünden birbirlerini yemelerini, iki bebe, balonlar, oyuncaklar ve bisiklet eşliğinde gittiğim tuvaletleri, hela başında zortlarını teneffüs ederek geçirdiğim saatleri… burnumu çeke çeke anlatırdım.

Şimdi sadece gülümseyip “Böyle böyle büyüyorlar işte” diyorum.

Gerçekten de böyle böyle büyüyorlar. O vızırdak, zırıldak, fıkırdak bebeler göz açıp kapayıncaya kadar oturup birlikte sohbet ettiğiniz, yeri geldiğinde sırlarınızı paylaştığınız, baş başa eski günlerin videolarını izleyip kahkaha attığınız, kıkırdaşarak kitap okuyup yorumlar yaptığınız, beraberce yemek yapıp sofra kurduğunuz, pazar sabahları yatakta keyif çattığınız, gece öpüşe koklaşa uyuduğunuz, cümbür cemaat bisiklet sürdüğünüz, gezmelere gittiğiniz, kıyafetinizi danıştığınız, yolunuzu kaybettiğinizde istişare ettiğiniz, bir ağızdan dua edip her yeni güne şükrettiğiniz… dünya tatlısı küçük insanlar oluyorlar.

Dün bılişlerim bir yaş daha büyüdüler. Ben de annelikte bir seviye daha atlayarak 5. level‘a çıktım. Daha nice beşlere, onlara, on beşlere inşallah. Sağlıkla, huzurla ve tabi ki hep birlikte 😉

IMG_20150604_121010

 

Paylaş: