Ne zamandır uyku gözümde tütüyorsun kategorisine bir şey yazmadığım için artık uyuyabildiğimi sanıyorsunuz değil mi? Yanılıyorsunuz! 5 yaş 4 aylık bebelerim hâlâ beni uyutmuyor. Gerçi kızın hakkını yemeyeyim. Bebekken en çok çektiren oydu ama şimdi oğlanla yer değiştirdi. Zaten anayı uyutmama konusunda ikizler nöbetleşe çalışır demiştim ya. Hah işte uzun süredir sıra oğlanda.

Kızım iyi maşallah. Uykusu gelince gider pijamasını giyer yatar. 9 civarında. Gece de pek uyanmaz. Sabah da bıraksan uyur. Ama işte gel gör ki hıyar herif uykuyu hiç sevmiyor. Yetişkinden az uyuyor yemin ederim. Gece yatırana kadar canım çıkıyor. Yatırırım kapıyı çekip çıkarım, üç dakika geçmez kapı açılır pıtır pıtır dışarı çıkar. Sürekli bir maruzatı var. Yok efendim, aklına bir şey gelmiş de, yok efendim babasının anlattığı hikâyede kafasına bir şey takılmış da, yok efendim 1034. kez çişi gelmiş de…

Uyusa da bitmez derdi. Gece boyunca kalkar kalkar gelir yatağıma. Bakarsın ayak ucundan girivermiş bile yatağa. Ben uyuyamam kardeşim öyle. Çaktırmadan onun yatağa kaçarım. Daha tam dalacağım pıt pıt pıt orada girer dibime. Ben nereye bıdık herif oraya. Gece yarısı köşe kapmaca oynarız resmen. Bir kere şöyle yatağına koyup, kapıyı kapatıp çıktığım, sabaha kadar da tacizsiz uyuduğum olmadı! He pardon oldu. Dün ilk kez! Zaten onu anlatmak için açtım sayfayı da. İnanmayacaksınız ama nihayet bir çözüm buldum gece uykusuzluğuna!

yorganın altında kim var tahmin edin :/

yorganın altında kim var tahmin edin :/

Dün gece yine apartmanın dokuz katını birden yatağa soktuğuna inandığım “YATAĞAAAAAAA” çığrışımın hemen akabinde oğlan yine yatağa girmemiş vırvır çene yapıyordu. Benim de contalar attı “Artık sana uyku ilacı vercem lan” dedim. “Aa uyku ılacı (evet ‘siz çekostovakyalılaştıramadıklarımızdan mısınız’ diyebiliyor ama ilaç diyemiyor henüz, ılac 🙂 ) diye bir şey mi var?” dedi. Tabi var. “Onu içince uyunuyor mu?” Tabii! “Ben de içceeeemmmm!” Güzel fikir! “Hadi bana uyku ılacı ver anneaaa, uyku ılacı!” Neden olmasın? “Çiş, diş, iş! Haydi!” Koşarak çişini yaptı. Dişler fırçalandı. Odasını toplayıp pijamayı giydi. Bu arada  kız yatakta olayları izliyor. Oğlan ışık hızıyla bütün hazırlığını bitirip “anneaaaa uyku ılacıııı” diye bağırdı. Gel dedim, gel de vereyim. “Olmaz, mutfakta içemem. Orada uyur kalırım. Yatağımda ver.” Ilac ağzına girer girmez bayılacağını sanıyor saftirik bebe.

E iyi tamam dedim. Bir tatlı kaşığına sirke döktüm. Bunun daha önce görmediği bir ilaç şişesini de elime aldım geldim. Sözde oradan koymuşum ılacı. Yatakta heyecanla beni bekliyor. “Annea bunu içince artık hiç uyanmayacak mıyım?” Yok artık çüş, Allah korusun. “Yok lan, uyanacaksın tabi. Sadece uykuya çabuk dalacaksın. Bunu içer içmez göz kapakların ağırlaşacak, hoooohpişşşşş uyuyacaksın.”

O kadar heyecanlı ki kıpır kıpır yatakta. Ağzına bastım sirkeyi. “Iyyy kötüymüş” dedi. Ilac böyle olur dedim. Üzerine su içti. “Aaa hâlâ uyumadım,” dedi. “Uyuyacaksın şimdi. Ilac daha midene gitmedi. Bak göz kapakların ağırlaşıyor di mi?” Hıı hıı dedi uykulu bir sesle. Kapıyı kapattım. Çıktım.

Odama geçtim, kitabımı elime aldım, bekliyorum gelecek vırvır yine, uyumamış da nasıl ılacmış bu da. Yok, gelmedi. Birkaç sayfa okudum bekledim. Yok, hâlâ yok. Subhanallah! Noldu bebeye? Yavaşça odanın kapısını açtım. Aaa uyumuş ayol! Son bıraktığım pozisyonda kıvrılıp kalmış bebe. Hemen koşarak ışığı kapatıp yatağıma atladım. Ne kadar erken uyursa o kadar çabuk uyanıp benim yatağa düşer. Ama yok. Sabaha kadar gelen giden olmadı. İki kere merak edip nefesini kontrol ettim. Uyuyor bebe! Lan ne ılacmış be! Sabah da zor bela yataktan söküp okula götürdüm.

Ahanda uyku problemini kesin çözdüm artık. Dayıyorsun bebeye gece üzüm sirkesini, sen sağ ben selamet. Oh! Baktım birkaç güne bu da sökmez olur, bu sefer damardan veririm narkoz niyetine. Öyle de biraz idare ederim. Derken elma sirkesi, şalgam suyu, limon konsantresi… Bu kışı çıkarırım inanıyorum. Lan şunu düşünmek için niye beş sene bekledim be! Oh be!

Paylaş: