Her çocuğun çok sevdiği, diğerlerinden ayrı tuttuğu oyuncakları olur. Benim bebelerin de her dönem akıllarını taktıkları bir şeyler mutlaka oluyor. Mesela üç yaş döneminde ayıcıkları vardı. Kankiri ve Beyaj ayıcık. Onlarla birlikte uyunur, birlikte yemek yenir, birlikte gezilir tozulurdu. Vücutlarının bir uzvu gibiydi ayıcıkları. Dört yaşa kedicikler damgasını vurdu. Okula bile beraber gittiler. Beş yaşa da öyle bir oyuncak buldular ki kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi. Sevmeyi de geçtim, artık takıntı oldu. Üstelik işin kötü yanı evde on yüz milyon oyuncak olmasına karşın ikisi de aynı oyuncağa hasta. İşte en sevilen, en çok oynanan, eve gelir gelmez aranan, bulunamazsa ağlanan, gece birlikte yatılan, uğruna kavga edilen, çıngar çıkarılan müthiş oyuncağımız…


Huzurlarınızda TİV!

11222366_685639214870990_5769691954527122805_n

Bu bit kadar oyuncak birkaç ay önce Toyzzshop‘tan kıza aldığım uyuyan güzel legolarıyla eve girdi. Önce Tavşi, sonra Tavfan olarak anıldı. Şimdilerde de adı TİV. TİV aşağı TİV yukarı. Yemekler TİV ile yeniyor, oyunlar TİV ile oynanıyor, gezmeye TİV ile gidiliyor, helaya bile TİV ile giriliyor. Üstelik gece kavga ediliyor TİV kiminle yatacak diye!

Başlarda çok üstelemedim. Yeni heves, geçer dedim. Ama geçeceğine perçinlendi sevgileri. TİV TİV TİV… Bütün hayatımız TİV… Evde ne var ne yok ekselanslarına tahsis edildi. TİV onu sever mi? Bunu sever mi? TİV onu ister mi? Bunu ister mi?

Her istenileni yaptık da ne oldu? Şımardıkça şımardı, ben ne oldum delisi oldu! “Onu da isterim, bunu da isterim!” Yeminlen varımızı yoğumuzu boyu posu devrilesicenin önüne döktük yine de mutlu edemedik. Duyun da inanmayın, tırnak kadar hayvanın kendine özel evi, garajında arabası, uçağı, rahat m.çmak için de bahçesi var, aloooo!

IMG_20151017_090900

Hadi daha da mutlu olma, daha da kapris yap, gözüne dizine durasıca!

Ev, araba yetmedi, gebermem diyesice bir de bakıcı istedi. Efendim, toyletini yapınca poposunu kim silecekmiş? E tamam, dedik, borç harç ettik, cücük efendiye bir de bakıcı tuttuk. Hem de ne bakıcı! Eğitimse eğitim, güzellikse güzellik, bakımsa bakım. Kızımın deyişiyle “Parmakları rujlu, kulakları bilezikli. Harika bir kız!”

20151211_173335

yeminimizi bozuk, evet ama namahreme çıkarmıyoruz 😉

Onunla da yetinmedi, daha üç gün dolmadan başladı “Vay efendim, her yanda Star Wars çılgınlığı var, benim eksiğim ne?” demeye. Çaresiz evi ipotek ettirdik, altına bir de son model Star Wars arabası çektik.

20151211_175028

Güç seninle olsun yere batasıca!

Bu da yetmedi, hayvan dostu kampanyadan kendisi için hamurlar alındı, mantılar, börekler açıldı, en sevdiği kurabiyeler yapıldı.

Anlayacağınız geldiği günden beri bir dediğini iki etmemek için canımızı dişimize taktık, elde avuçta ne varsa sarf ettik, koşturup durduk. Peki bütün bu ihtimama, bu sevgiye, bu ilgiye yerden bitme TİV nasıl karşılık verdi?

KAÇARAK!

Evet, kaçtı! Kaç gündür ortalarda yok hayvanoğlu hayvan! TİİİİVVVV, TİİİİİVVVV diye yırtınmaktan boğazımız kurudu. Arayacağız diye ne boşalmadık çekmece, ne silkelenmedik yorgan, ne girilmedik dolap kaldı… Yok, yok, yok! Resmen sırra kadem bastı sürüm sürün sürünesice. Tek kendi gitse o da iyi. Günahını almak istemiyorum ama gittiği günden beri bizim arabanın anahtarıyla benim terliğin teki de yok.  Her yeri aradık, her gördüğümüze sorduk. YOK YOK YOK!

Bir de buradan sesleneyim dedim.

TİİİVVV,

Allah’ını seviyorsan evine dön lan. Perişan olduk sen gittin gideli. Bebelerimin gözünden yaş eksik olmuyor. Dön oğlum, qurban olam. Ağzımdan bilmeden seni üzecek bir şey çıktıysa affet. Bak bıliş baban istediğin uçan evi de yaptı. Son teknoloji. Tam gönlündeki gibi. Tamam, parasını başına kakmıycam, söz. Gel hadi inim inim inletme beni de yuvana dön. En azından arabanın anahtarını getir. Terliğin teki de olur. Söz bir daha atmıycam. :/

20151212_142432

rüzgârdan kendi enerjisini kendi üreten, tamamen ekolojik, teknoloji harikası

 

Paylaş: