Benim Evim Benim Pasağım – 9. Bölüm – Sınır Tanımaz Pasaklar

Sabah kız okula giderken pek isteksiz oluyor. Beni evde yalnız bırakıp gittikleri için üzülüyormuş. ?

Kalbime bir hançer. ?

“Üzülme gadasını aldığım, bağrıma taş basar beklerim ben sizi. Mutlu mutlu gidin, inşallah zaten hemen kavuşacağız” diyorum. Arkalarından el sallayıp, sızlayan kalbimle kapıyı kapatıyor, sonra da koşarak heyecanla çantamı hazırlamaya başlıyorum. ?

Şey çocuklar yokken söylemesi ayıp buhar odası-hamam-sauna-havuz dörtgeninde biraz keyif çatıyorum da. ??

AHAHAHA.

KABUL EDİN BUNU ÇOKTANDIR HAK ETMİŞTİM. ?

Bu sene çocuklar okula başlar başlamaz spor salonuna yazıldım. Bebeleri postalayıp soluğu orada alıyorum.

Sabahları çocukları okula atıp havuza gelen bir tek ben varım. Benim dışımda hemen hemen herkes doktor tavsiyesi ile yüzmeye gelmiş, fiziksel rahatsızlığı olan 50+ kadınlar. Herkes birbirine “Senin neyin var?” diye soruyor. Devlet hastanesi muayene kuyruğu gibi yemin ederim. “Hangi ilacı kullanıyorsun?” / “Doktor ameliyat dedi mi?” / “Hangi hareketi yapman lazım?” / “Günde bir saat yetiyor mu? Başka egzersizin var mı?”…

Bel fıtığı olan mı dersin, boyun fıtığı olan mı, dizinde su biten mi, omzunda yırtık olan mı… Hepsi de aynı şeyi söylüyor: Titizlikten hasta olmuşlar.

Sonra da anlatıyorlar; biri mesela salonun yün halısını haftada bir tek başına kaldırır, balkondan silkelermiş. Şimdi bir kg. kaldıramıyormuş. Öteki yıllarca her gün evi dizlerinin üzerinde silmiş. Şimdi adım atamıyor. Bir tanesi tavan sileceğim derken merdivenden düşüp belini kaydırmış. Beriki bez sıkmaktan kolundaki sinirleri yıpratmış… Aman ne hikâyeler.

Yazık doğru düzgün hareket bile edemiyorlar. Sürekli ah uh diyorlar. Ben de aralarında pasaklı kalmamak için arada ahlayıp uhluyorum. ? “Ay sen gençsin, dur daha” diyorlar. İşte ne kadar titizim anlayın yani, bu yaşta haşat. ?

Anlayacağınız bu aralar titizler klasmanındayım ahahha. Ama değerli pasakcanlarımı da unutmadım.❤

Nihayet ne zamandır beklenen pasak yarışması başlıyor!

Aslında dolap pasağı yapayım dedim ama kışlık yazlık yapmışsınızdır kesin. Şimdi ağlarsınız, Secceee yeni topladık, bileydik toplamazdık diye.

O yüzden sınır tanımıyorum. Kendinizi en güzel ifade ettiğiniz resmi bulun atın anacım.

Resimde çocuk olursa fena olmaz. Olur da evinizi tanıyan çıkarsa “Ay valla bir tuvalete gittim geldim, çocuk mahvetmiş” dersiniz. Ama çocuk olmasa da olur. “Resmi çocuk çekmiş” diye yuttururuz. ?

Birinciye harika bir hediyem var:

Sizi pasağınızla kabul edecek, bir anne olarak kendinizi “yetersiz” hissettirmeyecek, kafanıza vura vura bildiklerini aktarmayacak, annelik serüveninizde çocuğunuzla çocukluğunuzu el ele tutuşturup yürütecek bir kitap:

Tuğba Akbey İnan’dan Çocuklar Anneleri Büyütür:

ve pasak ortağınız minik eller için konsepte uygun bir kitap:

Üstelik kitaplar adınıza imzalı gelecek. 😉 (Tuğba sağ olsun dedi ki sana verdiğimi verme, kazanana ben göndereyim. Ben de dedim ki zaten bendekini veremem üzerine çay döküldü ahahha. Bizim eve girip de sağlam kalan ne olmuş. ;))

Şimdi de son olarak ilham vermesi için daha önceki pasak şampiyonumuzdan bir iki resim paylaşayım. 😉

 

Vallahi arkadaşla bir alakası yok olayın. O tuvalete gittiğinde kedi mutfağın içine etmiş. 😉
Yine arkadaşın tuvalette olduğu bir sırada evdeki ergenus bilgisayara el atmış. 😉

Haydi analar, resimleri secce81@gmail.com adresine bekliyorum. 15 gün sonra finalde buluşmak üzere. ❤

 

(Daha önceki pasak yarışmasının bir kaçı için bkz: alem pasak görsün, çocuk dediğin dağıtır, karman çorman odalar, çılgın mutfaklar, tatil pasağı.)

Ay şunu da az önce gördüm. Pasak yarışmamaın tarihçesi. Çok güldüm, ilahi bana yaa. 🙂

Share and Enjoy !

0Shares
0 0
Yayım tarihi
duyurular olarak sınıflandırılmış

22 yorum

  1. Benim pasaklı olduğum zaman çocukların oyuncaklarının ortada dağıtılmış hali. Gerisini benim bünye kabul etmiyor ben baştan diskalifiye oldum 🙁 Çalıştığım için ben temizlik yapamasam da evi temiz tutabilmek için bir servet harcıyorum. Sonuçta piste bırakabilirim, bıraktırmıyorum ee sonuçta ben titizim :):) Buda temizlik tüme gidişi

  2. Annemler destek kuvvet olarak geldi 20 gün önce o yüzden ev pırıl pırıl şimdi. Arşivden bir foto arayıp bulmam lazım ama foto çekerken de evin pasagini kadraja almamaya calisiyordum hep çocuklar ilerde evimiz de hep dağınıkmış demesin diye ?? Keşke beyinden naklen foto yükleyebilsek ?

    1. :))))))))) büyüttün bebeleri katılmıyor musun yarışmama hasret 🙂 öpüyorum tatlışları

  3. Ben bu blogu hatta bu pasaklilik serisini neden takip etmemişim diye dert yanayım ?o kriz anlarında aklıma gelirse foto çekeyim

  4. ayol benim mutfagımın toplanmış hali o kadar temizdir. Yarışmaya katılıp aleme pasaklı neymiş gösterirdim ama blogunu onlarca kişiye tavsiye ettim evimi tanımalarından korkuyorum? beni,kendileri gelmeden 1 gece önce evimi temizlediğimi bilmeden yanlış tanımaya devam etsinler heheh

  5. Yav oldu mi şimdi geçen gün karar aldım bir daha ipin ucunu kaçırmayacağım falan diye. Şimdi hediyeleri görünce bahanem hazır
    gaza geldim valla salıyorum ???

  6. sizi ilk olarak arkadaşımın gönderdiği “benim evim benim pasağım” yazısıyla tanımıştım. ikizlerimin ufak olduğu ve benim sıyırmanın eşiklerinde dolandığım zamanlardı ? nasıl iyi gelmişti yazılarınız. annemle müdavimi olmuştuk bloğunuzun. çocuklarla bir, evin canına okuduğumuz zamanlarda foto çekerdim hem kenarda dursun, secce bi gün yarışma yapar da katılırım belki diye, hem de hatıra kalsın diye. iyi ki de çekmişim. bebeler büyüdü, pasağım azaldı hamdolsun ama fotolar o zamanki halimin ibretlik yansımaları olarak geleceğe aktarılacak inşallah ?

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.