Hayatın normalleşmeye başladığının resmidir – IV – Cüzzamlı Kurabiye

(Daha önceki anormal “normalleşme” hikâyeleri için bkz: 1., 2., 3.)

Kurabiye yapmayı hiç beceremem. Hamuru hadi neyse de tek tek minik minik şekil vermekten nefret ederim. Hepsi ağızları bir tarafa, burunları öteki tarafa bakar. Kurabiye ile aram hiç bir zaman çok iyi olmadı. Aslında iyi olabilirdi de her şey travmatik bir geçmişle başladı. Şimdi koltuğa uzanıp biraz çocukluğuma döneceğim. Dinleyin anacım. Zira başka türlü anlayamazsınız kurabiye ile aramdaki husumeti.

Dördüncü ya da beşinci sınıfa gidiyordum. Ağabeyim orta okula başlamıştı. Bir dershane sınavı vardı. Beni sınava ağabeyim götürdü. Biz biraz şehrin dışında oturuyorduk. Bir otobüsle gittik. Sınavdan çıkınca otobüsü kaçırmışız. Otobüs de saatte bir geçiyor. Ağabeyim beklemeyelim anneannemlere gidelim dedi. Onların evi bizim evin tam zıddı yönde, iki otobüslük. Aslında ev çok uzak değil ama ters yerde kalıyor, indi bindi yapmak gerekiyor. (Kayseri’yi bilenler için bizim ev Esenyurt’ta, anneannemler Sivas caddesinin sonunda, sınav da Keçikapıda.) Ağabeyim dedi ki ara yollardan çıkarız, yürüyerek anneannemlere gidelim. Tamam dedim.

Hava da nasıl soğuk. Dona dona dünyanın yolunu yürüdük. Gittik ki o da ne, anneannemler evde yok. Üst katta yine anneanne dediğimiz, annemin yengesi oturuyor. Ona çıktık. Şans bu ya, o da evde yok. Yakında dayımlar var. Oraya gittik. Onlar da evde yok! E ne yapacağız? İki saate yakındır yol yürüyoruz. Ağabeyim dedi ki “Buradan otobüsle nasıl gidilir bilmiyorum. En iyisi eve yürüyelim, aralardan çıkarız.” İyi, tamam dedim ben de.

Yürü babam yürü. Hava karardı. Zaten soğuktu, buz kesti. Tir tir titreyerek yürüyoruz. Bir yandan da hayal kuruyoruz ağabeyimle. Açız tabi it gibi. “Şimdi evde ne yemek olmasını isterdin?” dedi. Ben de Tom Sawyer mı ne okumuştum o aralar. Başka bir velet de olabilir, tam hatırlamıyorum. Annesinin çok güzel kokan kurabiyeleri vardı. “Annemin bizi sıcacık kurabiyelerle karşılamasını isterim,” dedim. Burnuma kokusu geldi resmen.

O hayalle yürüdük, yürüdük, yürüdük… En sonunda eve vardık ki o da ne! Annem çıldırmış! E beş saattir yokuz piyasada. Babam dershaneye gitmiş. Kimse kalmamış. Aramadıkları yer yok. Annem o kadar sinirliydi, o kadar sinirliydi ki, güzel kurabiyeler yerine terlik tatlısı yedik o akşam. Kurabiye benim neyime, arkadaş?

İşte kurabiye ile makûs talihim böyle başladı. Bir daha da hiç düzelmedi. Büyüdükçe tarifler denedim ama hiç birini tutturamadım. Sonra bir ara şansım döndü. Bir arkadaşta harika bir şey yedim. Tek kelime ile bayıldım. Hemen koştum evde denedim. Kızınkine benzemedi ama tadı harikaydı. Kim yediyse bayıldı. Ben de onu kendi kurabiyem ilan ettim. Her fırsatta yaptım. Hatta bir kere tarifi veren arkadaşa yaptım, kız şaşırdı bu ne diye. “Senin tarif kız,” dedim, ortak hiç bir özellik göremedi. Tamam tipi hiç benzemiyordu ama bunun da tadı güzeldi ne var yani?

Sonra bebeler oldu. Meşhur kurabiyeme uzun süre ara verdim. Derken geçen akşam teyzem aradı. “Senin güzel bir kurabiyen vardı, nasıl yapıyordun onu?” dedi. Aaa bayılırım tarif vermeye. Hemen üç sayfalı tarif defterimi açtım. Tarifi yazdırdım. Ama benim de canım nasıl çekti, anlatamam. Dur be dedim, artık eskisi gibi değil hayat. Bebeler büyüdü. Normale dönebiliriz. Hemen bebelere bir çizgi film açayım, koşarak kurabiyemi yapayım. Çocuklar kurabiye görsün. Anne kurabiyesi. Bebelere çizgi film dayadım, geçtim tarifin başına.

Şimdi eminim oradan meleşecekler çıkacak, sanki yapacak gibi “Secce kuzu tariiiiiiiiiiiiiif” diye bağıraşacaklar. Hemen vereyim tarifi. Efendim, kurabiyenin orijinal tarifi şöyle:

FATMA’nın Kurabiyesi (Kulakları çınlasın)

İçine: 2 su bardağı ceviz / fındık (Annemle bu tarifi okuyunca oha demiştik. O kadar ceviz/fındık konur mu be. Biz hep yarısını kullandık, he he.)

1 su bardağı şeker

1 yumurta akı

tarçın

Hamuruna: 1/2 margarin

1 su bardağından iki parmak eksik sıvı yağ (bayılırım böyle alengirli şeylere, ölçüye bak, desene 3/4 bardak diye.)

4 kaşık yoğurt

kabartma tozu

biraz şeker

çok az tuz

un (en nefret ettiğim de unun ölçüsü olmamasıdır. Hamurun kıvamı kulak memesi olacakmış. E belki benim kulak memem seninkinden yumuşak, ne bileceğiz? )

Şimdi hamuru yoğuruyoruz. Dörde bölüyoruz. Her birini yuvarlak açıp içine karıştırdığımız iç malzemeyi seriyoruz. Sonra rulo yapıp üç parmak kalınlığında kesip fırına veriyoruz. Bu kadar basit!

Gelelim benim kurabiyeye. Her zamanki gibi tarifi ikiye böldüm, tam ölçü çok olur. Hamuru yoğurdum, ikiye böldüm, birinciyi açtım, içini doldurdum, o da ne! Yapıştı masaya, bir türlü kapanmıyor. Allah canını almasın, parçalanıp gidiyor. Aboo, aklıma geldi o an, kabartma tozunu koymamışım. Elimdeki için çok geçti. Artık ne yapayım kabartma tozunu açmadığım hamur parçasına ekledim. Elimdeki ile cebelleşmeye devam ettim. Normalde kesilip konması lazım tepsiye. Aman dedim bu kadar uğraştım, onu da yiyen yapsın. Kesmeden koyayım. Aha da sonuç:

bu ne la?
hmm bi anormallik var bu işte

Şimdi bu kurabiye nasıl bu hale geldi? Yemin ederim hiç bir fikrim yok. Tarifi ikiye bölerken hata mı yaptım acaba? (Aslında matematiğim iyidir ama tabi ilkokuldan mezun olalı çok oldu. Bölmede de parmak hesabı yapılamıyor, malum. Sağlamasını da yapmak hiç aklıma gelmedi.) Yoksa kabartma tozunu unutup yarısına sonradan attım diye mi oldu? Ya da sağlıktan vazgeçmediğim için beyaz un yerine tam buğday unu kullandım diye mi? Yoksa kulak memem olması gerekenden daha mı yumuşak ki? Biraz daha mı un eklemem gerekiyordu acaba? Margarin yerine tereyağ koydum diye mi yamukluk yaptı bu kurabiye? Üstelik dolaptan aldığım gibi koydum tereyağını, elimin sıcaklığıyla erir demiştim. Epey de yoğurmuştum ha. Yoksa üzerine ayırdığım yumurta sarısını sürmeyi unuttum diye mi? Ya da tarçını fazla kaçırdım diye mi? Birden boşaldı kavanozdan ne yapayım ya? Koyduğum yoğurt da halis muhlis ev yoğurduydu ha. Sadece sütken çok kaynatmışız rengi kahverengiye dönmüş. Çocuklar sütlü kahve sandı görünce. Hmm o yapmış olabilir mi acaba? Eneee lan ben sıvı yağ koymadım, şimdi yazarken fark ettim, o yüzden mi oldu ki? Yoksa cevizden çaldım diye mi? Bir su bardağı konur mu şuna yuh! Anneannemin cevizi o. Organik. Dedecimle tek tek kırıp ayıklayıp göndermişler. Öyle saçıp savuramam. Neyse, öyle böyle oldu işte. Pişince belki düzelir dedim, fırına verdim. Ahan da bu da çıkışı!

 

höyt!
hönk!

 

Bu ne lan dedim görünce. Resmen cüzzamlı kurabiye. Bu arada teyzem durmamış, kurabiyeyi yapmış, feysten hava atıyordu bana.

teyzem verdiğim tarifle yapmış. feyste hava attı bana. O kadar da iyi görünmüyor ama neyse. Acemi işi diyelim. :)
puhahaha bu ne lan? ekmek gibi olmuş. üzerine susamı da nereden çıkardıysa. mahvetmiş tarifi. acemi işi işte ne olacak 😛

Neyse, görünüşe aldanmamak lazım. Güvenme güzelliğine, bir sivilce yeter diye boşa dememişler. Önemli olan iç güzelliğidir tabi. Tadı içinde saklıdır dedim. Gözümü kapatıp yedim. Aboo sağlıklı olsun diye kaya tuzu kullanmıştım. Nasıl olsa içinde erir diye, öğütmeden. Tıkır tıkır dişime geldi! Yediğime yiyeceğime pişman oldum. Çok moralim bozuldu. Bir an çocukluğuma geri döndüm. Annem yanımda olsa kesin bir terlik tatlısı yedirirdi bana. Sahi kurabiye benim neyime arkadaş, neyime?

Share and Enjoy !

0Shares
0 0

39 yorum

  1. İş yerinde çaktırmadan güleceğim diye pfsateopf sesleri çıkarıyorum, Secceeee :))) Ellerine sağlık bacım <3

  2. Bence pes etmemelisin ;)Çocuklar nasıl bulaşmadı sana hayret benimkiler olsaydı çoktan tepemdeydiler 🙂

  3. Ben okudum gülmekten çatladım, ikiz bebelerim yerde yuvarlanıyo ben yazıyı bitirecem diye debeleniyom, senin diğer takipçin annem namaz kılıyor bitirsin onada okuyacam secce, bi gülüyor ki yazılarına ha haaa bu gız ney yaw böyle diyor 🙂 bu arada bizde Kayseri’liyiz, seni severek takip ediyoruz, 9 yaşındaki kızımda faysten takipte adı Nisa Naz ablası 🙂

  4. Kurabiyeyi bilemedim ama yazılarının tadına doyulmuyor Secce Kuzu:)
    Gene bitti yaaaa:(

  5. secce bayıldm bayıldım, çok güldüm:) 3 sayfalık defterindeki diğer tarifleri de ver:)ayrıca 2 su bardağı ceviz de çokmuş anam o ne öyle, ceviz kaç para haberi varmıymış fatmanın:D

  6. yine koptum burda (işyeri) :)))))))..
    yan masadaki adam bana bakıyo garip garip…
    secce Allah da seni güldürsün ve bebelerini tabii..

  7. tipleri kayik olsada , tariften pozitif eneji aldim yeminlen 🙂 Aksama misafirim var.Denemeliyim mutlaka 🙂 Bir portakal agaci olmaya dogru ilerliyorsun madamme secce :))))) Diger kalan iki tarifide paylas nutfen :))))))

  8. Bir tarif ancak bu kadar güzel verilir. Eğer böyle tarifler yazdığın bir yemek blogun olsaydı kesin tüm yemek bloglarını sollardı. Bir şey merak ettim kesmeden fırına koymuşsun ya sonradan kesilenimiyor mu parçalanmadan çok sert olmuyor mu.

    1. yemek blogu işinde bana destek çıktığın için tşk ederim gece:) şimdi orjinalinde arkadaşımın kesip koyduğu tarifte kıvrım kıvrım içinde katlar gözüküyor. ben ilkinde kesmiştim aman allahım içini kustu resmen dışarı. o yüzden aslında kesmiyorum. sadece böyle ekmek gbi yapıp üzerinden keseceğim yerleri bıçakla çiziyorum. pişip kesince çok dağılıyor evet. misafire değil, ev halkına yapıyorum o yüzden. kırıkları parmakla toplayıp yiyoz:)

  9. Burayı bir arkadaşım sayesinde keşfettim, geriye doğru tüm yazıları okuyacağım, gülmekten karnıma ağrılar girdi, harikasın 🙂 Bu arada kurabiyeyi kesinlikle deneyeceğim !!!

  10. Harikasınız, bayıldım size. Biraz kendimi kötü hissetiğim şu günlerde öyle güzel geldiniz ki bana. Allah da sizi ömür boyu güldürsün.

  11. bişey diicem bi de birlikte yapsanıza kurabiye. hem hamur oynamak gibi çocuklar çok eğlenir. biz de çok eğlenceli bol çileli bir secce yazısı okumuş oluruz. he he şaka şaka :)) sen çile çekince niye eğlenelim ya psikopat mıyız biz. yine de bi denesenize bence çok güzel fikir bak 😀

  12. Benim de bi kurabiye tarifim var off yiyen bayılıyor. Üstelik öyle şekil vermesi alengiri de yok. Yulaf ezmesiyle bir şeyler karıştırıp kaşıkla tepsiye lap lap atıyosun, pişince bir şeye benziyor. Sankim starbaks kurabiyesi. Evde yapılmış demezsin.

  13. Oyy o kahverengi süt ve yoğurttan bizde de vardı. Sonunda peynir de oldu, kahverengi lor peyniri :d

doctor who için bir cevap yazın Cevabı iptal et

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.